با هر توصیفی كه می‌شود و هر حرفی كه زده می‌شود

با هر شعری كه خوانده می‌شود و هر ترانه‌ای كه سرداده می‌شود

 اگر بگویند حرف است

اگر بگویند شعر است

 اگر بگویند ترانه است، اشتباه گفته‌اند
همة آنها درد دل است

 همة آنها وسیله‌ای است برای بیان واژه عشق و اینكه عاشق‌اند
اگر من حرفی می‌زنم

شعری می‌خوانم و ترانه‌ای می‌سرایم

با خدای خود درد دل می‌كنم و جز این هدفی دیگر در من نیست
اكنون خورشید با آخرین قطره‌های باران خداحافظی می‌كند و با برف بدرود می‌گوید

مهتاب ابركهای سیاه آسمان را كنار می‌زند و با پنجره‌ها می‌خندد.
اگر بلبل سر برسد، گلها برویند

مرغ عشق آواز بخواند و شبنم به پگاه سلام كند، در دل من بهار می‌روید
من این گوشه، كنج اطاق ، با دلم حرف می‌زنم

و درد دل می‌سرایم و اگر گوش شنوایی نباشد

با آینه همنشین می‌شوم، او كه به راستگویی توصیف شده است
آینه ! راستش را بگو، از بهار دل من چه خبر ؟؟!!؟